به گزارش روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان خراسان شمالی، مرحله استانی بیست و هفتمین جشنواره بینالمللی قصهگویی در تماشاخانه ترنج بجنورد برگزار شد؛ جایی که ۳۲ قصهگو با روایتهای خود، صحنهای واحد را پر از رنگ، خیال و صدای قصه کردند و لحظاتی پر از شور و هیجان برای مخاطبان رقم زدند.
مصطفی برفهئی، کارشناس منابع ادارهکل کتابخانههای عمومی استان خراسان شمالی، قصهگویی که سالهاست دستی در داستان دارد و تجربه حضور در جشنواره «نهال امید» را در کارنامه خود ثبت کرده، امسال با قصه «آب حیات» به مرحله استانی بیست و هفتمین جشنواره بینالمللی قصهگویی راه یافت که در بخش سنتی و کلاسیک بزرگسال شایسته تقدیر شناخته شد.
برفهئی در گفتوگویی با روابطعمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان، با بیان اینکه قصهگویی برای من از دل علاقه به داستاننویسی آغاز شد، افزود: سالهاست که در حوزه داستان فعالیت دارم و همین مسیر مرا به قصهگویی رساند. اولین تجربه جدی من حضور در جشنواره قصهگویی «نهال امید» بود که توسط نهاد کتابخانههای عمومی برگزار میشد. از آنجا که همسرم هم در قصهگویی فعال است، این فضا برایم آشنا و الهامبخش بود. تاکنون دو دوره در جشنوارهها شرکت کردهام و این بار با قصه «آب حیات» به مرحله استانی بیست و هفتمین جشنواره بینالمللی قصهگویی راه یافتهام.
وی در ادامه، قصهگویی را بخش مهمی از زندگی خود توصیف کرد و افزود: قصه ذاتاً جذاب است و اتفاقاتی که حین روایت رخ میدهد، خلاقیت قصهگو را به چالش میکشد و تقویت میکند. گاهی شرایط مخاطب، بهویژه کودکان، ایجاب میکند که مسیر قصه تغییر کند یا حتی هدف آن عوض شود. همین تعامل زنده با مخاطب، قصهگویی را به تجربهای پویا و زنده تبدیل میکند. جشنوارهها فرصتی برای دیده شدن، شنیده شدن و یاد گرفتن هستند. قصهگو در این فضا با قصههای متنوع و نگاههای مختلف آشنا میشود و همین تنوع باعث رشد کیفی کار او میشود. جشنواره همچنین، انگیزهای جدی برای تلاش بیشتر و حرفهایتر شدن ایجاد میکند.
برفهئی قصهگویی را ابزاری قدرتمند برای آموزش غیرمستقیم دانست و تاکید کرد: یک قصهگو با شناخت درست مخاطب میتواند به بسیاری از معضلات اجتماعی بپردازد، بدون آنکه شعار بدهد. قصه میتواند اصلاح فرهنگی ایجاد کند و بسیاری از اتفاقات منفی را از مسیر آگاهی و همدلی کاهش دهد. جشنوارهها باعث میشوند کودکان و نوجوانان با قصههای متنوع روبهرو شوند و نگاهشان به جهان گستردهتر شود. از سوی دیگر، قصهگوها هم با دیدن و شنیدن آثار دیگران، کیفیت کار خود را بالا میبرند و در جذب مخاطب موفقتر عمل میکنند.
این قصهگوی بجنوردی ادامه داد: کودکان معمولاً به داستانهای تخیلی و حتی ترسناک علاقه نشان میدهند، اما در این میان جای قصههای بومی، محلی و اسطورههای ایرانی خالی است. اگر این قصهها به شکلی جذاب و با کیفیت روایت شوند، میتوانند کودکان را دوباره با فرهنگ خودشان پیوند بزنند. همانطور که بچهها شخصیتهای غربی را از طریق انیمیشنها میشناسند، باید با قهرمانان و اسطورههای ایرانی هم بیگانه نباشند.
وی مخاطب را محور اصلی انتخاب قصههایش توصیف کرد و گفت: تلاش میکنم قصهای را انتخاب کنم که هم با دنیای ذهنی کودک ارتباط برقرار کند و هم او را به دنبال کردن قصه و فکر کردن درباره آن ترغیب کند. جذابیت و کیفیت، شرط اصلی موفقیت قصههای بومی است. مرحلهای بودن جشنوارهها باعث میشود افراد بیشتری وارد این عرصه شوند و استعدادهای تازه شناسایی شوند. اگر جشنواره فقط در سطح ملی برگزار شود، مشارکت کمتر خواهد بود، اما این روند استانی و منطقهای زمینه رشد قصهگوهای حرفهایتر را فراهم میکند. حتی صرف حضور در جشنواره، تجربهای ارزشمند است که به خلاقیت، ایدهپردازی و انگیزه بیشتر قصهگوها منجر میشود.
گفتنی است، مرضیه مهربان، کتابدار کتابخانه عمومی امام صادق(ع) روستای خیرآباد از توابع شهرستان فاروج نیز، از قصهگویان راهیافته به مرحله استانی بیست و هفتمین جشنواره بینالمللی قصهگویی است که با روایت قصه «مردنقال» در بخش کلاسیک سنتی، نخستین حضور خود را در این رویداد فرهنگی ـ هنری تجربه میکند؛ حضوری که به گفته او بیش از آنکه صرفاً رقابتی باشد، فرصتی ارزشمند برای آموختن، تبادل تجربه و رشد حرفهای است.
ارسال نظر