به گزارش روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی خراسان شمالی، هر روز صبح، وقتی گوسفندان خانواده را به چوپان میسپارد تا راهی چراگاه شوند، چند صفحهای از کتابی را که همراه دارد، میخواند. در مسیر بازگشت نیز سری به کتابخانه میزند، رمانی تازه به امانت میگیرد و تا رسیدن به خانه بخشی از آن را مرور میکند.
برای فاطمه مهپیکر، عضو فعال کتابخانه عمومی حکیم ابوالقاسم فردوسی روستای حسینآباد، کتابخوانی نه یک سرگرمی، که بخشی از زندگی روزمره است؛ عادتی که سبب شده او در مدت تنها یک سال عضویت در کتابخانه، ۱۵ رمان را مطالعه کند.
این بانوی سختکوش که با وجود مسئولیتهای خانوادگی، گاه هر سه تا چهار روز یک رمان را به پایان میرساند، علاقه ویژهای به ادبیات پایداری و رمانهای ایرانی دارد. «نگار من»، «حوض فیروز» و «فرشتهها هم عاشق میشوند» از آثار محبوب اوست؛ اما در میان کتابهای خواندهشده، رمان «راه طولانی» جایگاه متفاوتی در قلب او دارد.
او درباره تأثیر عمیق این کتاب میگوید: هر بار «راه طولانی» را میخوانم، اشک میریزم. انگار نویسنده، حرف دل خودم را به رشته تحریر درآورده است.
فرزند شهید بودن، پیوندی عمیق میان زندگی شخصی او و آثار دفاع مقدس ایجاد کرده است؛ روایتهایی که برای او تنها داستان نیستند، بلکه بازتابی از خاطرات و هویت زندگیاش محسوب میشوند.
فاطمه رمضاننژاد، مسئول کتابخانه عمومی حکیم ابوالقاسم فردوسی، درباره این عضو کتابخوان میگوید: فاطمه از منظمترین اعضای ماست. کتابها را همیشه بهموقع و سالم برمیگرداند و پس از مطالعه، دیدگاههای خود را درباره محتوای اثر بیان میکند. او بهراستی یکی از فعالترین اعضای کتابخانه است.
این بانوی کتابخوان که مادر دو پسر است، همواره دغدغه آینده فرزندان و کودکان روستا را دارد. او نهتنها فرزندان خود را با فضای کتابخانه آشنا کرده، بلکه با ارتباط مستمر با کودکان و نوجوانان روستا، آنان را به حضور در کتابخانه و انس با کتاب تشویق میکند و در کنار توصیههای اخلاقی، به الگویی برای نسل جدید روستا تبدیل شده است.
فاطمه مهپیکر حالا در روستای حسینآباد، نشان داده است که با وجود مشغلههای زندگی، میتوان زمانی را برای مطالعه اختصاص داد و با خواندن کتاب، چراغی از دانایی برای خود و دیگران روشن نگه داشت.
