به گزارش روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان خراسان شمالی، خانواده پنجنفره محمودی، متشکل از ایوب محمودی و همسرش فاطمه، به همراه فرزندانشان حسین، هستی و عاقله، این روزها به الگویی پویا در ترویج فرهنگ مطالعه و انس با کتاب تبدیل شدهاند. حضور این خانواده در کتابخانه عمومی اندیشه شهرستان شیروان، نه تنها یک بازدید ساده برای امانت گرفتن کتاب، بلکه تجلی عینی پیوند عمیق میان کانون گرم خانواده و فضای فرهنگی کتابخانه است.
این خانواده با درک اهمیت زمان و ضرورت دوری از آسیبهای دنیای دیجیتال، قواعد هوشمندانهای را برای زندگی روزمره خود تدوین کردهاند. فاطمه محمودی؛ مادر این خانواده، با اشاره به نظم حاکم بر این برنامه شبانه میگوید: ما در خانه از ساعت ۱۰ شب به بعد، آگاهانه گوشیهای هوشمند خود را کنار میگذاریم و از فضای مجازی فاصله میگیریم. این زمان طلایی، متعلق به کتاب و خانواده است.
در ادامه، ایوب محمودی، پدر خانواده نیز با نگاهی حمایتی به این جریان فرهنگی، افزود: شاید در ابتدا تغییر عادتها و کنار گذاشتن گوشی در ساعات پایانی شب سخت به نظر برسد، اما وقتی تأثیر مثبت کتابخوانی بر افزایش اعتمادبهنفس، دایره لغات و نحوه بیان فرزندانم را میبینم، تمام خستگی روزانه از تنم بیرون میرود. برای من، این لحظات کتابخوانی در کنار همسر و فرزندانم، بهترین فرصت برای انتقال ارزشهای اخلاقی و دانایی است. معتقدم کتابخانه با فراهم کردن منابع متنوع، بستر اصلی این تغییر سبک زندگی را برای ما مهیا کرده است و از همه خانوادهها دعوت میکنم کتاب را به عنوان بهترین دوست، به کانون گرم خانههای خود دعوت کنند.
در این محفل صمیمانه که به دور از هیاهوی روزمره برگزار میشود، هر یک از اعضای خانواده نوبتی را برای بلندخوانی کتاب اختصاص میدهند. این شیوه نه تنها مهارتهای کلامی و قدرت درک مطلب کودکان را تقویت میکند، بلکه کتابخوانی را از یک فعالیت فردی و خشک، به یک تجربهی مشترک، لذتبخش و گفتوگومحور تبدیل کرده است. نکته جالب توجه این است که حتی عاقله، کوچکترین عضو این خانواده که تنها دو سال دارد، در این حلقهی مطالعاتی حضور مییابد و با اشتیاق به شنیدن قصهها عادت کرده است؛ امری که نشاندهنده اثربخشی حضور والدین در کنار کودکان در مسیر یادگیری است.
فاطمه محمودی تداوم این برنامه را کلید موفقیت دانسته و میافزاید: هدف ما این است که بچهها از همان سالهای نخست زندگی، با کتاب انس بگیرند و آن را نه به عنوان یک تکلیف مدرسه، بلکه به عنوان یک همدم همیشگی و عادتی شیرین در زندگی خود بپذیرند.
حضور مستمر این خانواده در کتابخانه اندیشه و تبدیل کردن شبنشینیها به محافل کتابخوانی، پیامی روشن برای سایر خانوادهها دارد؛ پیامی مبنی بر اینکه میتوان با مدیریت زمان و جایگزینی ابزارهای دیجیتال با کتاب، فضای خانه را به محیطی غنی برای رشد فکری و عاطفی فرزندان تبدیل کرد. این اقدامات، سندی بر نقش بیبدیل نهاد کتابخانههای عمومی در پشتیبانی از چنین خانوادههای فرهنگدوستی است که کتاب را به یکی از اعضای ثابت دورهمیهای خود تبدیل کردهاند.
