به گزارش روابطعمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان کرمانشاه؛ مراسم اختتامیه پویش شاهنامهخوانی «چو ایران نباشد تن من مباد» با حضور پریسا محمدی، مدیرکل کتابخانههای عمومی استان، خلیل کهریزی، شاهنامهپژوه و داور پویش، رویا عبدالمالکی، شاهنامهخوان و مدرس شاهنامهخوانی، جمعی از کارشناسان ستادی، برگزیدگان پویش و علاقهمندان به شاهنامه، روز یکشنبه ۲۷ اردیبهشتماه در سالن آمفیتئاتر کتابخانه عمومی امیرکبیر برگزار شد و از برگزیدگان این پویش تقدیر به عمل آمد.
پریسا محمدی، مدیرکل کتابخانههای عمومی استان کرمانشاه، در این مراسم ضمن تبریک روز روابطعمومی و ارتباطات، اظهار داشت: ادبیات هر ملت آیینه فرهنگ و تاریخ آن جامعه است و شاهنامه فردوسی، حاصل سالها تلاش و خردورزی این شاعر بزرگ، بخش مهمی از هویت فرهنگی و تاریخی ایرانیان را روایت میکند.
وی افزود: شاهنامه تنها یک اثر ادبی نیست، بلکه گنجینهای از خرد، روحیه دلاوری و هویت فرهنگی مردم ایران است که با گذشت قرنها همچنان برای آشنایی نسلهای جدید با پیشینه تاریخی و فرهنگی کشور، از اهمیتی ویژه برخوردار است.
مدیرکل کتابخانههای عمومی استان کرمانشاه با تأکید بر نقش میراث ادبی در تقویت هویت ملی بیان کرد: توجه به آثار فاخر ادبی میتواند پیوند میان گذشته و حال را استحکام بخشد و هویت ملی را زنده نگه دارد. برگزاری پویشهای شاهنامهخوانی یکی از راهکارهای مؤثر در این مسیر است.
وی با اشاره به اهداف این پویش خاطرنشان کرد: پویش «چو ایران نباشد تن من مباد» فرصتی ارزشمند برای آشنایی نسل جدید با فرهنگ و تاریخ ایران فراهم کرد و علاوه بر تقویت ارتباط با زبان فارسی، زمینهساز گسترش فرهنگ مطالعه و انتقال مفاهیم و ارزشهای اخلاقی به نسلهای آینده شد.
در ادامه این مراسم، خلیل کهریزی، شاهنامهپژوه، با ابراز خرسندی از گسترش شاهنامهخوانی در کشور گفت: در روزگاری زندگی میکنیم که شتاب و سرعت بر بسیاری از عرصهها حاکم شده است؛ در حالی که شاهنامه نیازمند تأمل، درنگ و فهم عمیق است. خوشبختانه در این پویش تلاش شد ارتباطی اصیل با متن شاهنامه برقرار شود
وی افزود: انتظار میرود کودکان و نوجوانان با متن معتبر شاهنامه ارتباط مستقیم برقرار کنند و این اثر را از منابع موثق مطالعه کنند. شاهنامه با حدود ۵۰ هزار بیت، اثری سترگ است که شناخت آن نیازمند مراجعه به نسخههای معتبر و پژوهشهای علمی است.
کهریزی با اشاره به پیشینه تصحیح شاهنامه بیان کرد: این اثر از اوایل قرن نوزدهم میلادی مورد توجه مصححان و پژوهشگران قرار گرفته و تاکنون نسخههای متعددی از آن تصحیح و منتشر شده است.
وی همچنین تأکید کرد: شاهنامه نقشی بنیادین در حفظ و گسترش زبان فارسی داشته است و میتوان با بهرهگیری از بازنویسیهای روان و امروزی، زمینه انس بیشتر کودکان با مفاهیم آن را فراهم کرد تا درک صحیحتری از اندیشه فردوسی و روح حاکم بر شاهنامه داشته باشند.
در بخش پایانی این مراسم، رویا عبدالمالکی به نقالی بخشهایی از شاهنامه پرداخت و برگزیدگان پویش نیز با حضور بر صحنه، آثار خود را اجرا کردند.
