به گزارش روابط عمومی اداره‌کل کتابخانه‌های عمومی استان یزد، آیین رونمایی از پنج کتاب با عنوان‌های «تولدی دیگر»، «تا شقایق هست»، «اجاق سرد»، «چو تخته‌پاره بر موج» و «در فراسوهای عشق» که به زبان کردی ترجمه شده‌اند، با حضور محمدمحسن رفیعی، مدیرکل کتابخانه‌های عمومی استان یزد؛  محسن رحیمی، رییس اداره شهرستان؛ ایمان مطهری‌نیا، کارشناس فرهنگی اداره‌کل؛ مریم فیاض، کارشناس منابع؛ فرامرز آقابیگی، مترجم آثار و جمعی از  نویسندگان و علاقه‌مندان به ادبیات، در کتابخانه دکتر محمد جوادی یزد برگزار شد.

در این آیین، هایده رحیمی، نویسنده کردزبان، با اشاره به جایگاه والای ترجمه در جهان، گفت: ترجمه نقش مهمی در ارتباط میان ملت‌ها دارد و مترجمان، پل ارتباطی میان فرهنگ‌ها و جهان‌های متفاوت هستند. ایران از نظر فرهنگ و زبان کشوری ثروتمند است، اما ترجمه آثار شاعران بزرگ فارسی به زبان کردی کاری بسیار دشوار است؛ چراکه انتقال معنا، زیست شاعر و به‌ویژه حفظ وزن شعر از زبانی به زبان دیگر، چالشی جدی به شمار می‌رود.

رحیمی تأکید کرد: گاهی با خروج از مرزهای فرهنگی، با «فاجعه ترجمه» مواجه می‌شویم؛ زمانی که مترجم تنها به دانستن زبان بسنده کرده و با جهان‌بینی و تجربه زیسته شاعر آشنایی ندارد.

در ادامه، محمدمحسن رفیعی، مدیرکل کتابخانه‌های عمومی استان یزد؛ با بیان اینکه فلسفه وجودی زنده نگه‌داشتن چراغ کتابخانه‌ها، حضور و مشارکت اعضا است، گفت: آنچه مدنظر ما است، تبدیل کتابخانه‌ها به پایگاه‌های فعال فرهنگی است. از حمایت‌های مستمر محمد جوادی، خیّر فرهنگی، از این کتابخانه تشکر می‌کنم و همکاری کارکنان این کتابخانه در فراهم‌کردن محیطی امن و فرهنگی شایسته تقدیر است.

رفیعی همچنین با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی مترجم آثار گفت: صفت بارز فرامرز آقابیگی، ایران‌دوستی و توجه ویژه ایشان به زبان و فرهنگ کردی است که انصافاً قابل ستایش است. تاکنون ۱۲ اثر از این مترجم به چاپ رسیده و چند اثر دیگر نیز در مرحله چاپ قرار دارد.

در بخش دیگری از برنامه، فرامرز آقابیگی ضمن خوش‌آمدگویی به حاضران، از حمایت مدیرکل کتابخانه‌های عمومی استان یزد قدردانی کرد و با تشکر ویژه از محمد جوادی، فراهم‌شدن بستر برگزاری این مراسم را نتیجه همراهی این خیّر فرهنگی دانست.

وی با اشاره به جایگاه فروغ فرخزاد در شعر معاصر ایران گفت: فروغ با شعرهایش ما را با دنیایی تازه آشنا کرده است؛ او شاعری بی‌واسطه با واژه‌ها است که همه خطوط زندگی خود را در شعرهایش آورده و آثارش تأثیر عمیقی بر شاعران پس از خود، از جمله سهراب سپهری گذاشته است.
این آیین، جلوه‌ای از نقش کتابخانه‌ها در تقویت گفت‌وگوی فرهنگی و پاسداشت تنوع زبانی و ادبی کشور بود؛ چراکه آنچه از انسان‌ها باقی می‌ماند، به تعبیر حاضران، «نوشتن و فرهنگ» است.