به گزارش اداره‌کل روابط عمومی و امور بین‌الملل نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور، سید محمدجواد شرافت؛ شاعر و پژوهشگر ادبیات آیینی و عضو انجمن ادبی محیط، به مناسبت اعیاد خجسته ماه شعبان‌المعظم، گفت: یکی از شاخه‌های پر برگ و بار زبان و ادبیات فارسی، شعر آئینی است که این نام به تعبیر استاد محمدعلی مجاهدی (پروانه) بر آن اطلاق شده است.

وی افزود: این شاخه گستره محتوایی وسیعی دارد و صرفا به موضوعات اهل‌بیتی دسته‌بندی نمی‌شود، بلکه در شاخه‌های توحیدی، انسانی، اخلاقی و عرفاتی و ... هم پراکنده می‌شود. یکی از این شاخه‌ها، شعر ولایی است که اشعار علوی، فاطمی، مهدوی و عاشورایی از آن حلول می‌کنند. اما در این میان، شاید درخشان‌ترین آثار ما در این شاخه به محضر حضرت امام حسین، حضرت اباالفضل العباس و حضرت علی‌اکبر (علیهم‌السلام) تقدیم شده است که فراوانی قابل‌توجهی هم دارند.

شرافت ادامه داد: یک بحث دیگر اشعار عاشورایی است که در آن بین، اشعار مرثیه در رثای سیدالشهداء(ع) و اصحاب ایشان زیاد سروده شده و شاعران ما کمتر سراغ سروده‌هایی با این مضمون رفته‌اند. شاعران آئینی بعضا در این شاخه ادبی، مولودی‌هایی را هم سروده‌اند و برخی هم صرفا به مدح امام حسین(ع) پرداخته‌اند که همزمان به مطرح‌کردن قیام و حماسه حضرت در کنار مرثیه اشاره دارند. استاد مجاهدی هم همیشه به شاعران جوان تأکید دارند که در اشعار آئینی، اهل‌بیت(ع) را تک بُعدی نبینند و فقط به مرثیه‌سرایی نپردازند، بلکه قرائت حماسی و عرفانی هم به زندگانی حضرات آل‌الله‌(ع) داشته باشند که اتفاقا در این دو موضوع هم آثار درخشانی را راجع به مقامات امام حسین و حضرت عباس (علیهم‌السلام) شاهد هستیم.  

عضو انجمن ادبی محیط در پایان بیان کرد: بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و خصوصا در چند دهه اخیر، نگاه به شعر عاشورایی رویکردی متفاوت و جامع پیدا کرده است و با ظهور شاعران توانمد، نمونه‌های قابل‌توجهی در این زمینه می‌بینیم.