یکشنبه ۸ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۷:۳۷

گزارش نشست «دهخدای پارسی»/۸

مشاور رئیس حوزه هنری: دهخدا تنها راه نجات ملت را «زبان ملت» می‌دانست

ناصر فيض

مشاور رئیس حوزه هنری، مدیر «دفتر حفظ و اشاعه زبان فارسی»، شاعر و طنزپرداز شناخته شده کشور با اشاره به سابقه و تاثیر ویژه علامه دهخدا در مطبوعات کشور، کاری که دهخدا با این عظمت انجام داده، مقدمه خوبی برای ما است که در این دوران کاری مهم برای زبان و ادبیات فارسی انجام دهیم. ما ناگزیر هستیم که این افراد بزرگ تاریخ، زبان و ادبیات را ببینم، حتی اگر با اعتقادات ما همسو نباشند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نهاد کتابخانه های عمومی کشور، ناصر فیض مشاور رئیس حوزه هنری و مدیر «دفتر حفظ و اشاعه زبان فارسی» در نشست تخصصی «دهخدای پارسی» با اشاره به فعالیت‌های علی اکبر دهخدا در حوزه مطبوعات گفت: فارغ از جنبه‌های مختلف شخصیتی علامه دهخدا، او یکی از تاثیرگذارترین و به نوعی بنیانگذار طنز مطبوعاتی کشور است؛ او با سابقه درخشانی که در ادب فارسی داشته، شیوه خاصی برای نوشته‌های خود ابداع کرد، به طوری که بسیاری از فعالان مطبوعاتی دنباله روی بخشی از این شیوه بوده‌اند.

وی با تقدیر از دست‌اندرکاران برگزاری این نشست تخصصی گفت: بسیار خوشحال کننده است که در این نشست اهداف، دغدغه‌ها و دستاوردهای بزرگی چون دهخدا مورد صبحت و بررسی قرار می‌گیرد؛ چرا که هر سال برنامه های بسیاری برای گرامیداشت بزرگان ادب مانند فردوسی برگزار می‌شود و تعداد بسیاری از کشورهای مختلف به این مراسم‌ها می آیند و با لهجه های مختلف جهان ابیات فردوسی را می خوانند، اما هیچ کس توجه نمی‌کند که دغدغه فردوسی چه بود و چطور شد که شاهنامه به وجود آمد و الان ما چه وظیفه ای در قبال آن داریم.

این شاعر و طنزپرداز افزود: دهخدا یک جایگاه کلان سیاسی اجتماعی داشته و به قدری دارای اعتبار بوده که گویی جهانگیرخان شیرازی مجله صوراسرافیل را به پشتوانه قلم چنین فرد معتبری راه‌اندازی می‌کند. همچنین علامه به سراغ متون کهن می‌رود و دیوان شعرای خاصی را تصحیح می‌کند و در برخی روزنامه ها ستون دارد و درباره مسائل سیاسی اظهارنظر می‌کند. امروز می‌بینیم علامه دهخدا کارهای بزرگی را رقم زده. علامه معروف بوده که بسیار تند می‌نوشته، به طوری که دشمنانش از این می ترسیدند که اگر او دست به قلم ببرد و چیزی از ویژگی‌های آنها بنویسد، می‌دانستند که دیگر نمی توان آن را از دامان تاریخ پاک کرد. دشمنان او نیز افراد بزرگی بودند.

وی تصریح کرد: دهخدا در آخر به این نتیجه می‌رسد که گویی تنها راه نجات ملت «زبان ملت» است. او دریافت از آنجا که طنز تاریخ مصرف دارد، دیگر آن کاربرد گذشته را نخواهد داشت. او درمی‌یابد که باید کاری کرد که تاریخ مصرف نداشته باشد. حتی وقتی به او می‌گویند که «چرا دیگر نثر نمی‌نویسید؟» می‌گوید که در فکر کاری هستم که دشوارتر و واجب است، چر که افراد دیگری هستند که نثر بنویسند!

ناصر فیض ادامه داد: در آن زمان که امکاناتی برای تهیه و تالیف چنین آثار عظیمی وجود نداشته، دهخدا امثال و حکم و لغتنامه را آغاز می‌کند، اما امروز در دنیایی که دسترسی‌ها سریع و آسان شده ما چه کرده‌ایم. کاری که دهخدا با این عظمت انجام داده مقدمه خوبی برای ما است که در این دوران کاری مهم برای زبان و ادبیات فارسی انجام دهیم. ما ناگزیر هستیم که این افراد بزرگ تاریخ، زبان و ادبیات را ببینم، حتی اگر با اعتقادات ما همسو نباشند.

این شاعر گفت: اینقدر که در مراسم های فرهنگی و ادبی مسئولان رفت و آمد دارند، متخصصان و پژوهشگران رفت و آمد ندارند. ما باید شاهد ازدحام متخصصان باشیم. امیدوارم در این گونه نشست‌های تخصصی مفید، یک تصمیم عملی گرفته شود برای کاری که عمر افرادی چون دهخدا کفاف انجام آنها را نداد. مانند کاری که بزرگان برای به سرانجام رساندن لغتنامه کردند.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.
8 + 8 =