چهارشنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۵ - ۱۱:۰۲

بازگشت یک پزشک جوان به خانه خاطرات؛

مسیر موفقیت از پشت میزهای کتابخانه؛ روایت یک عضو قدیمی که به خانه بازگشت

خراسان شمالی - کراپ‌شده

کتابخانه‌های عمومی تنها محلِ نگهداری کتاب نیستند؛ آن‌ها سکوی پرتابی هستند که ردپای موفقیت اعضا بر پیشانی میزهای مطالعه‌اش حک شده است. این بار نیما رحیمی، پزشک جوانی که سال‌ها پیش روزهای سرنوشت‌ساز کنکورش را در کتابخانه استاد زارعی شهر شیروان سپری کرده بود، پس از ۸ سال به همان فضای صمیمی بازگشت تا روایتگر این باشد که چگونه رویاها میان قفسه‌های کتاب به واقعیت می‌پیوندند.

به گزارش روابط‌ عمومی اداره‌کل کتابخانه‌های عمومی استان خراسان‌شمالی، همیشه دیدن اعضایی که پس از سال‌ها به کتابخانه بازمی‌گردند، برای کتابداران لحظه‌ای لبریز از احساس و افتخار است. نیما رحیمی؛ پزشکی که امروز در مسیر خدمت به سلامت جامعه گام برمی‌دارد، نمونه‌ای درخشان از همین اعضاست که پیوند خود را با پاتوق نوجوانی‌اش حفظ کرده است.

نیما که متولد سال ۱۳۷۸ است، از ۱۶ مهرماه ۱۳۹۳، درست زمانی که نوجوانی پرشور و جویای نام بود، پای به کتابخانه عمومی استاد زارعی شهرستان شیروان گذاشت. او نه تنها یک عضو عادی، بلکه یکی از کاربران همیشگی کتابخانه بود که میز مطالعه‌اش را به سنگر تلاش و پیگیری برای هدف بزرگش تبدیل کرده بود.

تلاش‌های مستمر این نوجوان کتابخوان در نهایت در سال ۱۳۹۷ به ثمر نشست؛ روزی که خبر قبولی او در رشته پزشکی عمومی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، کام کتابداران و دوستانش را شیرین کرد. سال‌ها گذشت، دوران تحصیل به پایان رسید و نیما، آن نوجوان دیروز، امروز در قامت پزشکی جوان دوران طرح خود را در اطراف مشهد می‌گذراند.

اما خانه، همیشه در یاد می‌ماند. پس از حدود ۸ سال دوری، نیما رحیمی دوباره قدم به همان فضای آشنای کتابخانه استاد زارعی گذاشت. دیداری که برای او فراتر از یک بازدید ساده بود؛ تماشای قفسه‌ها، نشستن پشت میزهایی که شاهد ساعت‌ها مطالعه و شب‌زنده‌داری‌هایش برای کنکور بودند، و گفتگو با کتابدارانی که روزگاری در مسیر این موفقیت مشوق او بودند.

نیما در این دیدار، با همان تواضع دوران نوجوانی، از دلتنگی‌اش برای روزهای سپری‌شده در کتابخانه گفت. او معتقد است کتابخانه استاد زارعی برایش صرفاً یک فضای آموزشی نبود، بلکه بخشی از خاطرات شکل‌گیری شخصیت و تحقق بزرگ‌ترین رویای دوران نوجوانی‌اش است.

این بازگشت، یک پیام روشن برای نسل امروز دارد: موفقیت اتفاقی نیست؛ بلکه در مسیر تلاش در مکان‌های فرهنگی همچون کتابخانه‌ها ساخته می‌شود. داستان نیما رحیمی نشان می‌دهد که کتابخانه‌ها با فراهم کردن بستری آرام و حمایتگر، به محلی برای تبدیل آرزوهای بزرگ نوجوانان به واقعیت‌های درخشان دوران بزرگسالی تبدیل می‌شوند.

گاهی اعضا بازمی‌گردند تا با یک لبخند به کتابداران بگویند: من به آن‌جایی که می‌خواستم رسیدم؛ بخشی از این مسیر در همین سالن مطالعه ساخته شد و این، زیباترین پاداش برای هر کتابداری است.

مسیر موفقیت از پشت میزهای کتابخانه؛ روایت یک عضو قدیمی که به خانه بازگشت