به گزارش روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان خراسان شمالی، امین برفهئی؛ مسئول کتابخانه سیار آوای فرهنگ شهرستان بجنورد، در روایتی شنیدنی از دیدار اخیر خود با یحیی علویفرد، نویسنده و شاعر برجسته حوزه کودک، ضمن تبریک موفقیت بزرگ این نویسنده به عنوان برگزیده جایزه جهانی کتاب سال کودک سوئد، خاطرهای از تواضع و منش اخلاقیاش را بازگو کرد:
وقتی از حاج قربان، دوتارنواز معروف قوچانی، پرسیدند: چطور است که تو را در فرانسه بیشتر از ایران میشناسند؟
گفت: بیخ چراغ، تاریکه... یک ضربالمثل اصیل خراسانی؛ یعنی چراغ با تمام نوری که دارد، همهجا را روشن میکند، جز درست زیر پای خودش.
حکایت یحیی علویفرد هم انگار بیشباهت به همین ضربالمثل نیست؛ نویسنده، شاعر و ناشر برجسته حوزه کودک، اهل روستای باغچق بجنورد؛ کسی که شاید در زادگاه خودش آنچنان که باید شناخته نشده باشد، اما حالا نامش در میان برگزیدگان ادبیات کودک جهان میدرخشد.
آشنایی من با یحییخان به مهرماه سال گذشته برمیگردد؛ در یک برنامه مشترک در یکی از روستاهای بجنورد. از آن روز به بعد، هر بار که با هم هممسیر شدهایم، برای من چیزی بیشتر از یک همراهی ساده بوده؛ یک کلاس درس از تجربههای زندگی، حکمتها و ناگفتههای او.
چند روز پیش او را در کتابخانه دیدم. مثل همیشه با همان تواضع همیشگی صدایم زد. جلو رفتم. جعبه شیرینی را به طرفم گرفت و گفت:
بیا، این سهم توئه
گفتم: سهم چیه یحییخان؟
گفت: مگه اخبارو نخوندی؟
گفتم: نه
با همان تواضع همیشگی گفت: کتابمون به عنوان کتاب سال معرفی شده...
همانجا دوباره به یاد همان جمله افتادم:
بیخ چراغ، تاریکه...
مردی از همین حوالی که حالا یکی از مهمترین جوایز ادبی کودک را از آن خود کرده، اما موفقیتش را نه با هیاهو، بلکه با یک جعبه شیرینی ساده در گوشه کتابخانه با دیگران تقسیم میکند.
