به گزارش روابطعمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان خراسان شمالی، مسیر کتابخوان شدن پریناز صادقزاده از شش سالگی و با همراهی مادربزرگش برای بازگرداندن کتاب به کتابخانه آغاز شد. این کنجکاوی ساده کودکانه، پس از گذشت یک دهه، به پیوندی ناگسستنی با کتاب و کتابخانه تبدیل شده است.
این عضو کتابخانه که مطالعه را بخش جداییناپذیر زندگی روزمره خود میداند، درباره علاقه خود به کتاب بیان کرد: من کتابخوان ۲۴ ساعته هستم؛ از زمان بیداری تا پیش از خواب، مطالعه بخشی از برنامه روزانه من است و کتابها همراه همیشگی من هستند. او مطالعه را عامل اصلی آگاهی و افزایش اطلاعات عمومی خود میداند و آثار ماجرایی از جمله نوشتههای اریک کارل و لیمونی اسنیکت را به همسالان خود پیشنهاد میکند.
یکی از نکات برجسته در رابطه پریناز با کتابخانه، ماجرای بازگرداندن کتابهاست؛ جایی که او پس از شوخی درباره پایان دادن به امانت گرفتن کتاب، به دلیل اینکه نمیتوانست کتابخانه را بدون دستمایه مطالعاتی ترک کند، دوباره به سراغ انتخاب منابع جدید رفت و گفت: نتوانستم دست خالی برگردم.
وی در این باره تأکید میکند که تنها به یک شرط میتواند کتابخانه را بدون کتاب ترک کند و آن هم وجود منابع خواندهنشده در منزل است.
پریناز که کتابخانه را «خانه امید» خود میداند، ضمن قدردانی از حمایت کتابداران، استقلال در انتخاب منابع مطالعاتی را بخشی از مسیر رشد خود توصیف میکند.
وی که در پی رسیدن به رویای متخصص مغز و اعصاب شدن است، معتقد است که انس با کتاب و مطالعه تخصصی، راهنمای او در مسیر دستیابی به این هدف علمی خواهد بود.
داستان پریناز، تصویر روشنی از تأثیر فضای کتابخانههای عمومی بر شکلگیری شخصیت و عادتهای پایدار در کودکان و نوجوانان است؛ عضوی که اگرچه سالها تا رسیدن به جایگاه حرفهای فاصله دارد، اما از هماکنون به نقش غیرقابلجایگزین کتاب در زندگی خود واقف است.
