به گزارش روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان یزد، آوا دهقان؛ کارشناس روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان یزد، در یادداشتی نوشت: «کتابخانههای عمومی، اگرچه در ظاهر بناهایی با دیوار و قفسه و میز و صندلیاند، اما در حقیقت بخشی از حافظه و روح فرهنگی هر شهرند. جایی برای همه؛ برای کودک و نوجوان، برای دانشجو و پژوهشگر، برای کارگر و کارمند، برای پیر و جوان و برای هر کسی که هنوز در جستوجوی چیزی بیشتر از آن چیزی است که امروز میداند.
فرهنگ کتابخوانی، سرمایهای است که آرامآرام ساخته میشود؛ از کودکی که نخستین کتابش را با شوق ورق میزند، از نوجوانی که در جستوجوی پاسخ پرسشهایش به کتابخانه پناه میآورد، از مادری که قصهای برای فرزندش میخواند و از پدری که کتاب را بخشی از زندگی روزمره خانواده میکند.
ترویج کتابخوانی، تنها برگزاری برنامه و نمایشگاه نیست؛ ساختن جامعهای است که در آن پرسیدن ارزشمند باشد، اندیشیدن فراموش نشود و دانستن به یک عادت روزمره تبدیل شود. جامعهای که کتاب میخواند، گفتوگو میکند، عمیقتر میاندیشد و برای ساختن آینده، آگاهانهتر قدم برمیدارد.
کتاب، آرام و بیهیاهو، انسان را تغییر میدهد. گاهی در میان سطرهای یک رمان، پنجرهای به زندگی دیگری باز میشود؛ گاهی یک جمله، مسیر فکر آدمی را عوض میکند و گاهی کتابی ساده، چراغی میشود برای روزهایی که راه را گم کردهایم.
در این میان، کتابداران، نجیبترین سفیران فرهنگاند. مردان و زنانی که در سکوت کتابخانهها، چراغ دانایی را روشن نگه میدارند؛ کسانی که شاید نامشان کمتر شنیده شود، اما ردپای تلاششان در ذهن و زندگی بسیاری از انسانها باقی میماند.
کتابدار، فقط کتاب را به دست مخاطب نمیسپارد؛ گاهی کتابی را به انسانی معرفی میکند که بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد. گاهی نوجوانی را به دنیای مطالعه علاقهمند میکند، گاهی کودک خجالتی را با قصه آشتی میدهد و گاهی با یک پیشنهاد ساده، مسیر فکری یک انسان را تغییر میدهد.
کتابداران، امانتداران فرهنگ و حافظان چراغ داناییاند؛ نجیبانه میکوشند تا کتاب از قفسهها به دل خانهها و از صفحات کاغذ به زندگی مردم راه پیدا کند.
بیاییم کتاب را از خلوت قفسهها به متن زندگی بیاوریم؛ کتابخانهها را بیشتر ببینیم، کتابداران را بیشتر قدر بدانیم و فرهنگ مطالعه را نه به عنوان یک شعار، که به عنوان بخشی از سبک زندگی خود و خانوادههایمان بپذیریم.
چه بسیار جهانهایی که در یک کتاب پنهان ماندهاند و چه بسیار انسانهایی که با خواندن یک کتاب، جهان تازهای را در خود کشف کردهاند.
کتابخانهها چراغهایی هستند که خاموشی نمیپذیرند و کتابداران، نگهبانان نجیب همین چراغهای روشناند.»
