به گزارش روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان خراسان شمالی، در دنیایی که گاهی کتابخانهها تنها مکانی برای قرض گرفتن کتاب به نظر میرسند، خانواده طاهری در بجنورد داستان متفاوتی را در کتابخانه عمومی علامه دهخدا رقم زدهاند. این خانواده نه تنها خوانندگان پرشور، بلکه به عنوان مروجان فرهنگی، با عشق و تعهد، کتابخانه را به قلب تپنده محله خود تبدیل کردهاند.
افخم ابوالحسننژاد، مادر این خانواده که کارشناس درآمد شهرداری است و از سال ۹۳ عضو این کتابخانه است، درباره پیوند عمیقشان با این فضا میگوید: کتابخانه دهخدا برای ما چیزی فراتر از قفسههای پر از کتاب است. از ساختمان قدیمی و نوستالژیک آن که حس آرامش را منتقل میکند تا دکور و نقاشیهای بخش کودک که محیطی جذاب را برای بچهها فراهم کرده و در کنار کتابداران پرحوصله، همگی در جذب ما به این مکان تأثیرگذار بوده است.
وی که از ۲ سالگی برای فرزندانش، آرین (۱۱ ساله) و آریا (۹ ساله) کتاب میخوانده است، درباره هدفش از حضور در کتابخانه میگوید: به عنوان فردی دغدغهمند، هدفم صرفاً خواندن کتاب نبوده است؛ بلکه با حضور بچهها در فضای کتابخانه، به دنبال نهادینه کردن تعاملات اجتماعی، عادت به مطالعه و استفاده از محیط امن فرهنگی بودم. خوشبختانه در کتابخانه هیچ اجباری وجود ندارد و همین امر باعث شده بچهها با اشتیاق به سراغ قفسهها بروند.
خانواده طاهری تنها به کتاب خواندن اکتفا نکردهاند؛ آنها با اقداماتی خلاقانه، سفیران ترویج فرهنگ مطالعه در مدرسه و محله شدهاند.
ابوالحسننژاد میگوید: تلاش در جهت تعامل بیشتر بچهها با کتابخانه، تشویق همکلاسیهای آنان به عضویت، واسطهگری برای اهدای کتاب دوستان نویسندهام به کتابخانه و حتی رساندن کتاب به کودکانی که در مناطق دورتر سکونت دارند و دسترسی سختی به منابع دارند، بخشی از فعالیتهای ماست.
یکی از تجربیات موفق این خانواده، اجرای نمایش خلاق در سالن کتابخانه بر اساس کتاب «دعوا نکنیم، گفتگو کنیم» بود که به گفته مادر خانواده، تأثیر مستقیمی بر کاهش تنشهای میان همکلاسیهای پسرانش داشت. این فعالیتها چنان تأثیرگذار بوده که بسیاری از دوستان و همکلاسیهای آریا و آرین، مشتاقانه پیگیر همراهی با این خانواده برای رفتن به کتابخانه شدهاند.
این مادر دغدغهمند در پایان، پیام خود را به سایر خانوادهها اینگونه بیان کرد: همیشه نباید منتظر ماند تا مدرسه یا نهادی دیگر برای بچهها کاری کند؛ گاهی مسئولیت را باید متوجه خودمان کنیم و از خود بپرسیم چه قدمی میتوانیم برای جامعهای سالمتر و آیندهای روشنتر برداریم.
خانواده طاهری اکنون برنامههایی برای توسعه فرهنگی دارند؛ از تهیه لیستهای موضوعی و طبقهبندی شده برای سنین مختلف گرفته تا پیشنهاد برای راهاندازی بخش نظرات سیستمی برای هر کتاب، تا خوانندگان بتوانند تجربیات خود را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.
