به گزارش روابط عمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان خراسان شمالی، کتابخانههای سیار در مناطق روستایی و کمبرخوردار، فراتر از امانت کتاب، به کانونهای اصلی فرهنگی و تربیتی تبدیل شدهاند که در آنها کتابداران با شناخت دقیق از زیستبوم مخاطبان، نقش مربی و همراه اجتماعی را ایفا میکنند.
امین برفهئی، مسئول کتابخانه سیار آوای فرهنگ بجنورد که توسط کودکان مناطق روستایی با عنوان عمو کتابی شناخته میشود، در خاطرهای از یکی از اعضای خود به نام امیرمهدی، به شرح فرآیند تحول رفتاری و آموزشی این کودک پرداخته است.
برفهئی با اشاره به پیوند عاطفی عمیق میان خود و این عضو کوچک کتابخانه بیان کرد: امیرمهدی که شرایط خانوادگی خاصی داشت و تحت سرپرستی پدربزرگ و مادربزرگ خود زندگی میکرد، از همان ابتدا با چالشهایی در مسیر تحصیل و خشمی پنهان مواجه بود. در طول یک سال گذشته، با درک شرایط این کودک، رویکردهای تربیتی غیرمستقیم را برای هدایت او به سمت مدرسه در پیش گرفتم.
وی در تشریح این تلاشها افزود: برای راضی کردن امیرمهدی به تحصیل، از شیوههای مختلفی استفاده شد؛ از جمله پرسشهای غیرمستقیم از اهالی روستا درباره اهمیت سواد و تأثیر آن بر زندگی، تا کودک خود به درک درستی از اهمیت دانش برسد. همچنین برای تقویت حس اعتماد به نفس و مسئولیتپذیری در او، وی را به عنوان دستیار کتابخانه در فعالیتهای جاری مشارکت میدادم و با استفاده از بازیهای گروهی خوانش کتاب، او را در موقعیتهایی قرار میدادم که ضرورت سوادآموزی را به صورت عملی درک کند.
برفهئی با بیان اینکه برخی روزها که امیرمهدی به دلیل فشارهای درونی یا شرایط خاص زندگی، قهر میکرد و از فضای کتابخانه فاصله میگرفت، تأکید کرد که بازگشت دوباره او به کتابخانه، گواهی بر نیاز عمیق او به فضای آرامبخش کتاب بود.
نقطه عطف این ماجرا، تصمیم اخیر امیرمهدی برای بازگشت به تحصیل بود. وی در گفتوگو با مسئول کتابخانه اعلام کرد که قصد دارد به روستای خود بازگردد تا در مدرسه ثبتنام کند. شنیدن این تصمیم، خستگی یک سال تلاش و رفتوآمد به روستا را برای این کتابدار به لذتی ماندگار تبدیل کرد.
مسئول کتابخانه سیار آوای فرهنگ در پایان ابراز امیدواری کرد: موفقیت در این مسیر طولانی و پرفرازونشیب، نویدبخش آیندهای روشن برای این عضو کوچک کتابخانه است. آرزوی قلبی من این است که در تابستان سال آینده، امیرمهدی با سواد و دانشی که کسب کرده، خود کتاب داستانهای جذاب را برای من و دیگر دوستانش در کتابخانه بخواند.
گفتنی است، این روایت نشاندهنده آن است که کتابخانههای عمومی با ایجاد پیوندهای عاطفی و تربیتی، میتوانند در دورترین نقاط نیز امید را زنده کرده و مسیر زندگی کودکان را به سمت آیندهای روشنتر هدایت کنند.
