به گزارش روابط عمومی اداره کل کتابخانههای عمومی استان خراسان شمالی، آیین نکوداشت و اختتامیه سلسله جلسات مثنویخوانی با حضور ۶۰ نفر از ادبدوستان و اعضای قدیمی و جدید این گروه، روز اول تیرماه در محل آمفی تئاتر کتابخانه عمومی علامه دهخدا بجنورد برگزار شد و خاطرات چهارده سال همنشینی با کلام مولانا گرامی داشته شد.
در این دورهمی صمیمانه که به مناسبت پایان یک دوره چهاردهساله از جلسات مثنویخوانی برگزار شد، شرکتکنندگان با مرور خاطرات و اشتراکگذاری تجربیات زیسته خود در این مسیرِ معرفتی، از تأثیرات عمیق آموزههای مولانا در زندگی روزمره سخن گفتند.
مثنوی؛ پاسخی به نیازهای درونی انسان
جلیل مسعودیفر؛ استاد دانشگاه بجنورد که مدیریت این جلسات را در کتابخانه دهخدا بر عهده داشت، با بیان اینکه موفقیتهای خود در رشته ادبیات فارسی را مدیون مثنوی میداند، افزود: رساله دکتری من پیرامون معرفتشناسی مثنوی بود و در تمام این سالها، این جلسات کاملترین تجربه من در مواجهه با مثنوی بوده است.
وی در خصوص کارکرد این جلسات بیان کرد: مثنوی مسائل وجودی انسان را مطرح میکند و به نیازهای اخلاقی و معنوی پاسخ میدهد. ما در این ایام سعی کردیم بر سر سفره مثنوی، گلچینی کنیم؛ چرا که مولانا به انسانها عشقورزیدن را میآموزد؛ عشق به جهان، طبیعت، دیگران، خود و کل هستی، از دستاوردهای مهم مکتب مولانا است.
مثنوی؛ ابزاری برای تعالی معنوی
مسعودیفر در پاسخ به این پرسش که کدام مفاهیم مثنوی بیشترین بازخورد را داشته است، گفت: مثنوی اصولا در حوزه انسانشناسی و معرفتشناسی حرفهای زیادی برای گفتن دارد. از دیدگاه مولانا، مثنوی صرفاً یک متن برای خواندن نیست، بلکه ابزاری (نردبانی) است برای اینکه فرد بتواند به تعالی معنوی و رشد اخلاقی دست یابد. آنچه مهم است، خواندن نیست؛ بلکه حرکت کردن و رشد یافتن است.
وی در پایان، خاطرهانگیزترین لحظات این دوره ۱۴ ساله را حس خوشی دانست که مخاطبان در جلسات دریافت میکردند و افزود: مولانا تلاش میکند انسان را با خودش و با دنیای پیرامونش آشتی دهد. اینکه با وجود تمام گرفتاریها و ناملایمات بیرونی، درون انسان بتواند بر آن سختیها غلبه کند، مهمترین دستاورد این جلسات بود و خوشحالم که تمامی اعضای حاضر در این کلاس، این حال خوش را تجربه کردند.
تداوم سنت گفتوگو در جلسات ادبی
عبدالرضا معروف، دانشآموخته ادبیات و حقوق که مدیریت جلسات کتابخوانی با موضوع «تفکر نقادانه و خطاهای شناختی» را در بجنورد بر عهده دارد، ضمن اشاره به روند شکلگیری این جلسات، به اهمیت جایگاه مثنوی و شرایط تاریخی سرودن آن توسط مولانا پرداخت.
در ادامه، بهرام شیخنژاد، از اعضای قدیمی این گروه و مدرس دانشگاه، ضمن تأکید بر اهمیت مطالعه، به بیان خاطرات خود پرداخت و گفتوگو را عامل اصلی تحول در زندگی روزمره دانست. وی از حضار دعوت کرد تا در سایر دورههای کتابخوانی نیز اهتمام ویژهای به مقوله گفتوگو داشته باشند. مریم اخوان، از دیگر اعضای پیشکسوت گروه، سبک تدریس جلیل مسعودیفر را یادآور شد و بیان کرد که وی همواره با تلفیق مثالهای شخصی، تجارب زیسته و شرح ابیات مثنوی، مفاهیم عمیق مولانا را برای مخاطب ملموس و کاربردی میساختند.
