به گزارش روابطعمومی ادارهکل کتابخانههای عمومی استان کرمانشاه؛ سومین نشست از سلسلهبرنامههای «یکشنبههای تاریخی» با هدف بازخوانی تاریخ در حوزههای متنوع و ایجاد فرصتهای علمی و پژوهشی، با حضور پریسا محمدی، مدیرکل کتابخانههای عمومی استان کرمانشاه، آئیژ عزمی، عضو هیئت علمی دانشگاه رازی، کوروش باباجانی، معاون توسعه کتابخانههای عمومی استان، جمعی از کتابداران و کارشناسان ستادی، روز یکشنبه ۲۷ اردیبهشتماه، بهصورت حضوری در سالن جلسات کتابخانه عمومی امیرکبیر و همزمان بهصورت مجازی در بستر اسکایروم برگزار شد.
پریسا محمدی، مدیرکل کتابخانههای عمومی استان کرمانشاه، ضمن تبریک روز روابطعمومی و ارتباطات، اظهار کرد: امروز ایران اسلامی نیازمند معرفی درست به جهانیان، بهویژه نسل جوان است؛ زیرا در آینده، پایههای نظام مقدس جمهوری اسلامی بر علم و تعهد این جوانان استوار خواهد بود.
وی افزود: باید با طرح مباحثی همچون جایگاه ایران در تاریخ جهان از منظر فرهنگی، سیاسی و اجتماعی، انسجام و وحدت ملی را بیش از پیش تقویت کنیم و در حفظ و انتشار آن بکوشیم.
محمدی گفت: هدف ما از برگزاری چنین برنامههایی، افزایش شناخت جامعه از فرهنگ و هویت ملی و همچنین تقویت گرایش اجتماعی به مطالعه است.
وی در ادامه ضمن تشکر از معاونت توسعه کتابخانههای عمومی استان در برگزاری برنامههای فرهنگی، عنوان کرد: امیدواریم اساتید دانشگاه در چنین نشستهایی و در طرح مباحث آن، ما را یاری دهند؛ چرا که امروز زمان همافزایی اجرایی در جهت حفظ منافع ملی است.
در ادامه آئیژ عزمی، دانشیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی دانشگاه رازی، با اشاره به موضوع نشست گفت: بخش بزرگی از مساحت ایران را کوهها تشکیل میدهند و به واسطه شرایط خشک و نیمهخشک کشور، این کوهها از گذشته تاکنون محل شکلگیری سکونتگاههای متعدد بودهاند. با نگاهی به جغرافیای ایران میبینیم که در سراسر این سرزمین، فرهنگها و تمدنهایی شکل گرفتهاند که بهمرور زمان تحت تأثیر کوهستانها تکامل یافتهاند.
عزمی همچنین با اشاره به مبحث غارها خاطرنشان کرد: غارها از دیگر مکانهای تاریخی در کوهها هستند؛ چه غارهایی که بهصورت طبیعی در طول زمان ایجاد شدهاند و چه غارهایی که انسانها با اهداف سکونتگاهی، دفاعی یا مذهبی ایجاد کردهاند.
وی افزود: یافتههای بهدستآمده از غار قلعهکرد قزوین نشان از وجود انسانهای نئاندرتال با قدمتی حدود ۱۷۵ هزار سال دارد و حتی برخی ادعاها از قدمتی حدود ۵۰۰ هزار سال نیز سخن میگویند. با این یافتهها میتوان ایران را از کهنترین زیستگاههای انسانهای اولیه در جهان دانست.
