به گزارش روابط عمومی اداره کل کتابخانه های عمومی استان قم، ویژه برنامه خلیج فارس به روایت نادر ابراهیمی با بررسی کتاب «برجاده های آبی سرخ» به میزبانی اداره کل کتابخانههای عمومی استان قم و با همکاری اداره کل کتابخانههای عمومی استان بوشهر در فضای اسکای روم برگزار شد.
محمد غفاری، مدیرکل کتابخانه های عمومی استان قم ضمن خیر مقدم به حاضرین در جلسه ابتدا از نادر ابراهیمی نویسنده این اثر صحبت کرد و گفت این کتاب بر اساس زندگی میرمهنا دغابی دلاور ایرانی خطه جنوب ایران نوشته شده است. در ادامه غفاری صحبت نادر ابراهیمی که در ابتدای کتابش نوشته است را خواند که به شرح زیر است: «داستان، نمیتواند عین واقعیت باشد، و هیچ واقعیتی هم نمیتواند عین واقعیت دیگر؛ اما «بر جادههای آبی سرخ»، تا آنجا که مدارک و منابع تاریخی رخصت دادهاند، بر پایه مجموعه بزرگی از واقعیات و مستندات قابل اعتنای تاریخی بنا شده است، و بیش از این، با سرسپردگی کامل بهنفس حقّ و حقیقت.
در ادامه مرضیه نفری درباره کتاب گفت: داستان در فضای تاریخیِ جنوب ایران و جزایر خلیج فارس میگذرد؛ جایی که جامعه، سنتی و مردسالار است جنگ، درگیری با بیگانگان و بحرانها، محور حوادث است .در چنین فضایی، زنان در ظاهر خیلی در صحنهی جنگ و درگیری نیستند، اما حضور معنایی و پشتصحنهای قوی دارند. برای درک بهتر فضا می توان بیان میرمهنا از سلیمه را در زندان اشاره کرد. نادر ابراهیمی از زنان به عنوان نماد پایداری و استقامت نام می برد. در این رمان، زنان صرفاً شخصیتهای حاشیهای نیستند، بلکه نماد تحمل سختیها، صبر و ایستادگی هستند. آنها در شرایط ناامن اجتماعی و سیاسی، ستون عاطفی خانواده و پشتیبان مردان مبارز به شمار میآیند.
یک ویژگی برجسته زنها صبوریِ عمیق و تحملِ بالای رنج است. زندگی در شرایطی که هر لحظه احتمال از دست دادن عزیزان وجود دارد صبر را از یک امر شخصی؛ به استقامت تاریخیِ زنِ ایرانی جنوبی تبدیل می کند.
در کتاب "بر جاده های آبی سرخ"، زن شخصیتی آگاه و دارای شعور اجتماعی است. او تنها تماشاگر حوادث نیست، بلکه غزاله بانو در صحبتهایش با کریم خان به همه این موارد اشاره می کند درد جامعه را میفهمد، خطر را درک میکند. در تصمیمها و همراهیهای بزرگ سهیم است. سلیمه بانو و آسیه همه جا نقش راهبردی دارند.
توجه به زبان فارسی به عنوان یک امر ملی در کتاب مشهود است. میرمهنا وقتی که به هلندی ها اعلام جنگ می کند. قایق ها و تجهیزاتشان را به غنیمت می گیرد و فرمان می دهد دست خالی برگردند به کشورشان. خطاب به دیلماج می گوید: «از این به بعد اگر می خواهند با ما حرف بزنند، بروند فارسی یاد بگیرند. چشمشان کور! ما بعد از این با جمیع بیگانگان، به زبانی که می دانیم حرف می زنیم – بدون واسطه- و هیچ زبانی هم به جز فارسی نمی دانیم.
در این کتاب اقلیم و بوم پررنگ است. مثلا ما می گوییم سرباز بدون اسلحه به کار نمی آید اما میرمهنا در صفحه ۱۰۱ وقتی حرف می زند می گوید : «عبدالله این حکام نیستند که بر ملت خیانت می کنند، امر بران حکام هستند که از ملتند و پشت بر ملت. یک ستاره دریایی بدون آن همه بازو، هیچ نیست و هیچ نخواهد شد.
یا وقتی می خواهد بگوید عمویش خائن بوده و در خدمت ظالم. در صفحه ۱۰۲ می گوید: «عموی ما نه فقط از ایادی ظلم بود بلکه خرمای نخل پدر بود» یعنی میوه ظلم.
این مثالها به کتاب جان می دهد و آن را به عنوان یک کتاب ارزشمند مطرح می سازد. بر جاده های آبی سرخ را می توان بارها و بارها از منظره های مختلف خواند و آموخت. این کتاب یک کتاب ملی است و باعث غرور ایرانیان.
همچنین با همکاری اداره کل کتابخانه های عمومی استان بوشهر ارتباط با بندر ریگ که یکی از شهر های استان بوشهر می باشد برقرار شد و ابتدا محد فولادی ناخدا و پژوهشگر در حوزه خلیج فارس کتاب خود به نام «پیرمردی از خلیجفارس» که گنجینهی پرماجرا از رسم و رسومات قدیم بندر ریگ (شهری در ساحل خلیج فارس)، شعرهای محلی و طنزآمیز مردی از دریابندر است را معرفی کرد. در ادامه عباس عظیمی یکی دیگر از ناخدایان استان بوشهر نیز با بیان خاطراتی این جلسه را رونق داد. در این جلسه روح الله یگانه شهردار بندر ریگ نیز حضور داشت.
