به گزارش اداره‌کل روابط عمومی و امور بین‌الملل نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور، ایام ماه مبارک رمضان زمان مناسبی است که نگاه ویژه‌ای به مباحث فکری داشته باشیم و با کمک یار مهربان مسیری که باید در آن جهت حرکت کنیم را پیدا کرده و راه را از بیراهه تشخیص دهیم. برای چنین مسائلی رفتن به سراغ کتاب‌های فلسفی می‌توان گزینه مناسبی باشد، کتاب‌هایی که شاید از بیرون و پیش از اینکه به سمتشان برویم، کتاب‌های سخت و سنگینی به‌نظر برسند، اما زمانی که آن‌ها را در دست می‌گیریم و تورق می‌کنیم، می‌بینیم فهم و درک آن‌ها از چیزی که پیش از آن تصور می‌کردیم، آسان‌تر است. یکی از روش‌های جالب توجه در رابطه با کتاب‌های فلسفی، مکتوب‌کردن سخنان و سخنرانی‌های اساتید و فیلسوفان شناخته شده این حوزه است، کسانی که سال‌ها در این زمینه تلاش کردند و با احاطه به جنبه‌های مختلف این حوزه به چهره‌هایی مطرح تبدیل شده‌اند. غلامحسین ابراهیمی دینانی، فیلسوف اسلام‌گرایی است که از مکتب فلاسفه متقدم بهره برده است و از ممتازترین نمونه‌های متفکرین عصر حاضر است که ادامه‌دهنده واقعی راه ملاصدرا و شیخ اشراق و علامه طباطبایی به شمار می‌رود. سالیانی است که وی در برنامه معرفت شبکه چهار سیما، در گفت و گو با اسماعیل منصوری لاریجانی که خود از دانشی مردان است، به تبیین و تفسیر متون ادبی و فلسفی به زبان ساده و عامیانه می پردازد.

کتاب «صفای رمضان؛ با نگاهی بر نهج‌البلاغه»، دیدگاه‌های فلسفی استاد ابراهیمی دینانی پیرامون ماه مبارک رمضان و نهج‌البلاغه در بستر این برنامه است که منصوری لاریجانی آن را در ۱۲۹ صفحه تدوین و در سال ۱۳۹۴ توسط انتشارات سروش منتشر شده است. در این کتاب با دیدگاه‌های این فیلسوف اسلامی، درباره رابطه علم و عبادت، رابطه شب قدر با ولایت حضرت امیرالمومنین(ع)، قدر شب و شب قدر و ارتباط آن با روابط اجتماعی و حق‌الناس، چیستی زمان و مکان، وابستگی و وارستگی و راه رسیدن به معرفت آشنا می‌شویم.

این کتاب با وجود اینکه دید فلسفی به موضوعی عام و مخاطب‌پسند دارد، اما نکات عمیق عرفانی و حکمی مطرح شده در دل آن با اصطلاحات و ادبیاتی واضح و مشخص روان شده که این مسئله یکی از ویژگی‌های بارز کتاب «صفای رمضان» است، نکته‌ای که باعث می‌شود این کتاب برای عموم مردم اثری قابل فهم باشد و در زمره کتب فلسفی سخت‌خوان قرار نمی‌گیرد. یکی دیگر از ویژگی‌های قابل توجه این کتاب استفاده از آیات قرآن، روایات بزرگان و اشعار شعرای نامی فارسی برای درک بهتر مطالب و موارد ذکر شده است. مسئله‌ای که باعث می‌شود خواننده اثر احساس همراهی بیشتری با کتاب کند و حرف‌های نهفته در دل آن را بهتر بفهمد.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

«اهل خلوت، الفتی با «شب» دارند و اهل عزلت نیز. «عزلت»، به معنی دوری جستن از غوغای خلق و زمانه، همیشه مطلوب نیست بلکه در برهه ای از زمان برای هر سالکی تجربۀ آن لازم است. اما «خلوت»، جدایی گزیدن از خود است، یعنی دوری گزیدن از مشتهیّات، آرزوها، تمنّیّات، و تصوراتی که در ذهن ما بافته می شود، یا شخصیتی که انسان با خیال برای خود ساخته است، و گاه با شخصیت واقعی او بسیار فاصله دارد و در خلوت گزینی این فاصله برداشته می شود. خلوت گزینی نیاز به گوشه ای دور از خلق ندارد؛ می توان در جمع هم به آن دست یافت اگر با خود «صدق» داشته باشیم. روزه یعنی همان خلوت گزیدن با خود. رمضان فرصت خوبی است که این خلوت دست می دهد. این شب های پاک را که شب های نزول حقایق، رحمت، ارواح طیبه، و ملائکه است قدر بدانیم.»